İki yıl önce bir yapay zeka şirketinin büyüme planını sınırlayan şey hızlandırıcı bulmaktı. Bugün çipler daha kolay bulunuyor; ama onları çalıştıracak elektriği şebekeye bağlamak üç ila beş yıl sürebiliyor.
Büyük bir eğitim kümesi artık bir gigavattan fazla güç istiyor. Bu, orta büyüklükte bir şehrin tüketimine yakın. Böyle bir yükü kaldıracak trafo merkezleri ve iletim hatları, siparişten teslime kadar yıllar alıyor.
Şirketler ne yapıyor
Şirketlerin bir bölümü veri merkezini enerji kaynağının yanına taşıyor. Orrery’nin rüzgâr anlaşması bunun bir örneği. Diğerleri kendi gaz türbinlerini kurup şebekeyi tamamen devre dışı bırakmayı deniyor.
Bu da yarışın kurallarını değiştiriyor. Hangi şirketin en iyi modeli eğiteceğini, yalnızca kimin daha çok çip aldığı değil, kimin daha erken şebeke bağlantısı ya da kendi santrali için izin aldığı belirleyecek.
